روزه پیشواز ماه رجب را از دست دادی؟ نماز اول ماه را چطور؟ می‌دانستی که برای روزه اول ماه رجب چه ثواب‌ها که ننوشته‌اند؟! همه اینها را از دست دادی؟ کنج دلت بغض کرده‌ای که کدام گناه و غفلت سبب شد تا اینگونه درهای رحمت ماه رجب را پشت سر بگذاری… اما می‌دانی و باور داری که نومیدی را سحرگاه امید، در انتظار است.

امشب را دریاب؛ حتی اگر نخستین پنجشنبه ماه رجب را میهمان سفره افطار نیستی اما باز هم رحمت خداوند که هر روز زندگی و حیات را رنگ می‌بخشد، در گوشه‌های نورانی کتاب مفاتیح و ادعیه رجبیه جاری می‌شود و به امشب می‌رسد.
ابرهای سپید آسمان امشب، بستری می‌شوند برای آرزوهای “رجبیون” در شبی که
“لیلةالرغائب” می‌خوانندش.
افسانه‌های دیو و پری را به یاد داری که اگر یکی از موجودات مربوط به دنیای دیگر را آزاد می‌کردی سه آرزویت برآورده می‌شد. اما امشب لازم نیست که دست به دامان جن و دیو و پری شوی تا آرزویی به انجام رسد. کافی است که قطب‌ نمای اسلام را در کف بنهی و بر سجاده اخلاص بنشینی. گوش دل بسپاری به روایتی از رسول پاک و اطهر و آداب ادب به پیشگاه پروردگار عالم به جای آوری.
چون شب نخستین جمعه ماه رجب، پرده از چهره افلاک انداخت، بین نماز مغرب و عشاء دوازده رکعت نماز مى‏گذارى هر دو رکعت به یک سلام و در هر رکعت از آن یک مرتبه حمد و سه مرتبه “اِنَّا اَنْزَلْناهُ” و دوازده مرتبه “قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ” مى‏خوانى.
چون فارغ شدى از نماز هفتاد مرتبه مى‏گوئى “اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ النَّبِىِّ الْأُمِّىِّ وَعَلى‏ آلِهِ”.
پس به سجده مى‏روى و هفتاد مرتبه مى‏گوئى “سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِکَةِ وَالرُّوحِ”.
پس ‏سر از سجده برمی دارى و هفتاد مرتبه مى‏گوئى “رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَتَجاوَزْ عَمَّا تَعْلَمُ اِنَّکَ اَنْتَ الْعَلِىُّ الأَعْظَمُ”.
پس باز به سجده مى‏روى و هفتاد مرتبه مى‏گوئى “سُبُّوحٌ قُدّوُسٌ رَبُّ الْمَلائِکَةِ وَالرُّوحِ”.
پس حاجات خود را مى‏طلبى که انشاءاللَّه برآورده خواهد شد.
و دل خوش می‌داری به این کلام حضرت رسول ‏صلى الله علیه وآله که سیّد در “اقبال” و علّامه در “اجازه بنى زهره” نقل کرده‏اند” از جمله فضیلت او آنکه گناهان بسیار به سبب او آمرزیده شود و آنکه هر که این نماز را بگذارد چون شب اوّل قبر او شود حقّ تعالى بفرستد ثواب این نماز را به سوى او به نیکوتر صورتى با روى گشاده و درخشان و زبان فصیح.
پس با وى گوید: اى حبیب من! بشارت باد تو را که نجات یافتى از هر شدت و سختى… گوید: تو کیستى بخدا سوگند که من روئى بهتر از روى تو ندیدم و کلامى شیرین تر از کلام تو نشنیده‏ام و بویى بهتر از بوى تو نبوییدم… گوید: من ثواب آن نمازم که در فلان شب از فلان ماه از فلان سال به جا آوردى. آمدم امشب به نزد تو تا حقّ تو را ادا کنم و مونس تنهائى تو باشم و وحشت را از تو بردارم و چون در صور دمیده شود من سایه بر سر تو خواهم افکند.
شبی در راه است. شبی عجیب , شبی به یاد ماندنی. شبی تکرار ناشدنی. معلوم نیست تا سال دیگر به کجا خواهی رسید و سیب تقدیر چگونه چرخ می‌خورد و پیش پای تو می‌افتد! امشب را دریاب و به یاد آنانی باش که شاید نخستین شب جمعه ماه رجب را از دست دادند و در حسرت آن، چشم به امسال داشتند. رجب سال ۱۴۳۰ قمری آمد و به وعده خود عمل کرد اما در این دیار و آن کاشانه برخی چشم انتظاران را ندید. برای آنانی دعا کنید که می‌خواستند سر بر خاک بسایند و امشب را “سبوح قدوس” بر لب جاری کنند اما … زبانشان بسته است و دست‌هاشان نیز.
آرزوهایت را ردیف کن. دردمندان حاجتمندان دیگر را نیز فراموش نکن و قبل از هر چیز، ظهور نور و سر آمدن انتظار را بطلب.
التماس دعا.
ایرنا

• نمایندگان مجلس امشب به دیدار رئیس جمهور می روند
• فردا لیلةالرغائب است
• جمعیت ایثارگران: امشب جشن می گیریم
• فردا ماه نیایش طلوع می‌کند
• طلاق همسر مورینیو برای دروغگویی