در سال ۸۹ پس از برگزاری چند دادگاه ویژه قتل راشل کوری، مادر وی که در انتظار پیگیری دولت آمریکا و برگزاری دادگاهی عادلانه بود به این نتیجه رسید که باید خود این پرونده را دنبال ‌کند.

به گزارش خبرنگار زنان باشگاه خبری فارس «توانا»، راشل کوری دختر آمریکایی ۲۳ ساله در سال ۲۰۰۳، از اهالی شهر المپیا در ایالت واشنگتن، به همراه ۸ تن از دوستانش «پنج آمریکایی و سه انگلیسی» از اعضای “جنبش جهانی همبستگی با ملت فلسطین ” که برای حمایت از مردم فلسطین به سرزمین‌های اشغالی سفر کرده بودند به محله “السلام ” رفح رفتند و سعی کردند که از اقدام یک دستگاه بولدوزر نظامی رژیم صهیونیستی در ویران کردن خانه یک فلسطینی، جلوگیری کنند.

راشل در برابر بولدوزر ‌ایستاد و از راننده خواست که آن را متوقف سازد. او با بلندگوی خود با راننده بولدوزر صحبت کرد اما بولدوزر همچنان به سوی راشل حرکت کرد، راشل روی یک تل خاک رفت؛ اما بولدوزر ۶۰ هزار کیلویی به او امان نداد، بدن راشل را به زیر ‌کشید و تیغه بولدوزر او را در خاک دفن کرد.

به گزارش روزنامه “الشرق الأوسط ” یکی از جلسات دادگاه راشل کوری ۱۵ شهریور سال جاری در حیفا تشکیل شد و طی آن بازرس پلیس نظامی به بیان شهادت پرداخت و این در حالی بود که از سوی خانواده کوری گفته شده بود که شهادت بازرس پلیس نظامی در دادگاه نواقص زیادی داشته بود.

در این جلسه “آندرو بارکر ” کنسول آمریکا و نمایندگانی از موسسه “الحق ” و “عدالت ” که از سازمان‌های حقوق بشر در رام‌الله و حیفا هستند، حضور داشتند.

بازرس پلیس نظامی به نام “عودید ” به بیان شهادت خود پرداخت و تاکید کرد که افسر یگانی که در قتل راشل کوری دست داشت مانع استیضاح راننده بولدوزر شد و گفت که فرمانده ارتش اسرائیل در فرماندهی جنوبی دستور عدم استیضاح را داده است.

عودید که یکی از اعضای سه نفره تیم تحقیق درباره کشته شدن راشل کوری بود در پاسخ به این سوال که چرا اعتراضی به این دخالت فرمانده ارتش نکرده است؟ گفت که وی یک محقق مبتدی است و در جایگاهی نیست که اعتراض کند.

وی همچنین گفت که هیچ یک از اعضای تیم تحقیق نوار صوتی و یا تصویری از دوربین‌های کنترل نظامی که این حادثه را به تصویر کشیده‌اند، دریافت نکرده‌اند و حتی با هیچ یک از شاهدان فلسطینی دیدار نکرده‌اند زیرا دیدارها با آنها اطلاعات زیادی بدست نمی‌دهد.

در همین رابطه “سارة کوری سیمسون ” خواهر راشل گفت: خانواده من و دولت آمریکا مدتهاست معتقدند که تحقیقات فراگیر، شفاف و قابل اعتماد در این باره صورت نگرفته است و این شهادت نیز بیانگر این مسئله است.

*دادگاه رسیدگی به پرونده قتل دختر آمریکایی حامی مردم فلسطین

“راشل هریس “، مدیر “صندوق حمایت از مردم فلسطین ” و از فعالان حقوق بشر در انگلیس از تلاش والدین “راشل کوری ” برای پیگیری پرونده قتل وی از برگزاری یکی دیگر از جلسات دادگاه راشل کوری در ۱۶ مهرماه سال جاری در شهر حیفا در اسرائیل خبر داد.

هریس افزود: دولت اسراییل از دادگاه خواسته بود تا زمانی که سربازان ارتش اسراییل برای شهادت در دادگاه حاضر می‌شوند در پشت پرده قرار بگیرند تا امنیت آنها به خطر نیفتد بر این اساس قرار شد این سربازها در حمایت از راننده بلدوزری که راشل کوری را زیر گرفت در دادگاه حاضر شوند. دولت اسرائیل همچنین دستور داده بود که راننده‌ای که راشل را با بولدوزر زیر گرفت و فرمانده نظامی که در آنجا مسئول بوده است به صورت ناشناس در دادگاه حاضر شوند.

*اعتراض خانواده راشل کوری به حضور ناشناس قاتل و شاهدان در دادگاه

۸ روز پس برگزاری دادگاه راشل کوری که در ۱۶ مهر سال جاری برگزار شد “استیسی سولیوان “، مسئول رسانه‌ای بنیاد راشل کوری که در سرزمین‌‌های اشغالی حضور داشت در خصوص جزئیات دادگاه رسیدگی به پرونده راشل کوری گفت: وکلای خانواده راشل کوری پس از آنکه قاضی دادگاه رسیدگی به پرونده راشل کوری با درخواست دولت اسرائیل برای حضور شاهدان و راننده بلدوزر در دادگاه به صورت ناشناس موافقت کرد دادخواستی را برای ارائه به دادگاه عالی اسرائیل تنظیم کرده‌اند.

وی افزود: وکیل مدافع راننده بلدوزری که راشل کوری را به قتل رساند در دادگاه درخواست غیر معمولی را ارائه داد که برای محافظت از متهم و شاهدان وی باید هویت و چهره آنها فاش نشود. قاضی دادگاه هم با این درخواست موافقت کرد و دستور داد که همه به غیر از دو سربازی که قبل از این چهره های آنها مشخص شده بود می‌توانستند به صورت ناشناس در دادگاه حاضر شوند.

سولیوان اظهار داشت: وکلای مدافع خانواده راشل کوری به این تصمیم اعتراض کردند و گفتند که این کار نقض آشکار قانون بوده و غیر عادلانه است. وکلای مدافع خانواده راشل کوری همچنین اعلام کردند که اقدام آنها حتی اگر بر اساس دستور باراک باشد توسط وکیل راننده بولدوزر مدارکی که نشان دهد جان آنها به خاطر حضور در دادگاه به خطر می‌افتد ارائه نشده است.

“حسین ابوحسین “، وکیل خانواده راشل کوری عنوان کرد: دلیلی برای این نیست که نظامیان اسرائیلی از پشت پرده شهادت بدهند. این درخواست دولت یک اقدام بی‌شرمانه است که به این دادگاه غیرنظامی یک دید محرمانه می‌دهد و حفاظی برای این سربازها ایجاد می‌کند که زمانی که دروغ می‌گویند، احساس ناراحتی و اذیت نکنند.
وکلای مدافع راشل درخواست بازنگری در این درخواست را کرده‌اند.

* گزارش لحظه به لحظه له شدن راشل کوری زیر بولدوزر اسراییلی

“ژوزف اسمیت ” یکی از دوستان و همراهان راشل کوری است که گزارشی از لحظه لحظه واقعه کشته شدن این دختر آمریکایی در تاریخ ۲۵ مهر سال جاری داد:

“من ژوزف اسمیت هستم؛ ۲۱ ساله و اهل کانزاس از ایالت میسوری آمریکا. دو ماه است که به عضویت جنبش همبستگی بین‌‌المللی درآمده و در رفح مستقر شده‌‌ام و قصد دارم دو ماه دیگر نیز بمانم. جنبش همبستگی بین‌‌المللی (international solidarity movement) یکی از تشکل‌‌های حامی مردم فلسطین است که آغوش خود را به‌روی داوطلبان تمام کشور‌‌های دنیا – که برای مبارزه با اشغالگران قائل به توسل به شیوه‌‌های مقاومت بدون خشونت هستند- گشوده است. ”

روز یک‎شنبه ۱۶ مارس ۲۰۰۳، از ساعت ۱۱ تا ۱۳:

ما به دو گروه تقسیم شده بودیم. گروهی را، که سپر انسانی برای محافظت از کارگران چاه آب بودند، به تل‌‌سلطان فرستاده بودیم و گروه دوم نیز مراقبت از کارگران برق محله ‌السلام را به‎ عهده داشتند. این دو منطقه به دلیل نزدیکی به مرز، از هیچ امنیتی برخوردار نیستند زیرا تانک‌‌های گشتی اسرائیل به‌‌محض رؤیت فلسطینی‌‌ها، حتی کارگران غیرنظامی و کودکان در حال بازی را به گلوله می‌‌بندند.

از ساعت ۱۳ تا ۱۳:۳۰:

همقطارانم در محله ‌السلام متوجه عبور دو بولدوزر و یک تانک ارتش اسرائیل از مرز و تعرض به منطقه غیرنظامی فلسطین شدند. آنان به سمت مزارع و بناهای آسیب‌‌دیده رفتند و شروع به تخریب آنها کردند. خانه‌‌های نزدیک مرز به‌‌شدت در معرض تهدید و خطر بودند، بنابراین سه تن از اعضای جنبش روی بام خانه‌‌ای ایستادند و دوستان دیگرشان را فراخواندند.

از ساعت ۱۳:۳۰ تا ۱۴:

من و یکی از آنان به سمت خانه دویدیم. بولدوزرها از پیش‌روی به سوی خانه‌‌ای که بر بامش ایستاده بودیم دست کشیدند؛ برای اختلال در عملیات بولدوزرها به‌‌آرامی به سوی‌شان رفتیم و در میدان دیدشان نشستیم. بعد روی بام خانه نیمه‌‎مخروبه‌‌ای که در معرض تهدید بود، ایستادیم. بولدوزر قصد تخریب خانه نیمه‌‌مخروبه را داشت؛ دوست اسکاتلندی‌‌ام کنار خانه جست و خیز می‌‌کرد تا مانع تخریب آنجا شود. راشل و دو همقطار دیگرمان که در کنار چاه آب مراقبت می‌‌کردند با یک پلاکارد و بلندگو به ما پیوستند. راشل و آن اسکاتلندی کت‌‌های نارنجی رنگ براق راه‌راه به تن داشتند.

از ساعت ۱۴ تا ۱۵:

یک خبرگزاری، سفارتخانه‌‌های آمریکا و انگلیس را از رفتار تهاجمی بلدوزرهای ارتش اسرائیل و به خطر افتادن جان شهروندان آمریکایی و انگلیسی با‌‌خبر کرد. اما آنها اقدامی نکردند. بولدوزر تقلا می‌‌کرد تا آن خانه نیمه‎مخروبه را فرو بریزد و ما همچنان سد راهش بودیم. ناگهان یک ستون بتونی کنار دوست اسکاتلندی‌‌مان فرو ریخت که خوشبختانه آسیبی به او نرسید. از ترس آنکه مبادا اسرائیلی‌‌ها دو خانه پشت این بنای نیمه‌‌مخروبه را هدف بگیرند یک نفر را روی بام خانه‌‌ها مستقر کردم و خود نیز بر بام نزدیکترین خانه ایستادم. بولدوزر دیگر می‌‌خواست گیاهان مزرعه‌‌ها را نابود کند که راشل و دو نفر دیگر سد راهش شدند. راننده برای ترساندن راشل و همراهانش به پیش‌روی ادامه داد و حتی شروع به شکافتن زمین کرد، خوشبختانه نزدیکی آنها ترمز کرد و آنها آسیبی ندیدند. بعد از ده دقیقه، بولدوزرها به سمت مرز عقب نشستند و کنار تانک‌‌های اسرائیلی رو به خانه‌‌ها موضع گرفتند. من روی بام ایستاده بودم. بقیه همقطارانم در حالی که پلاکارد “جنبش همبستگی بین‌‌المللی ” را بالای سر داشتند در مقابل تجهیزات ارتش جمع شدند و راشل با بلندگو با آنها شروع به صحبت کرد. از دهان سربازان داخل تانک، حرف‌‌های رکیک بیرون می‌‌آمد و از ما می‌‌خواستند که برویم رد کارمان. چند تیر هشدار به زمین شلیک کردند و گاز اشک‎آور انداختند که با وزش باد به سمت شرق پراکنده شد. از رویارویی ما با بولدوزر‌‌ها چند دقیقه‌‌ای می‌‌گذشت که ناگهان تغییر مسیر داده‌‌، به سمت شرق راندند. پنج نفر از همقطاران ما به تعقیب بولدوزر پرداختند. من و یکی دیگر از بام خانه پایین آمدیم. راشل همچنان داشت با بلندگو با سربازان صحبت می‌‌کرد. سربازان قصد داشتند او را به تانک نزدیک کنند، ولی راشل به علت رفتار بی‌‌نزاکت و تهاجمی آنها، امتناع کرد.

ساعت ۱۵ تا ۱۶:

از دور دیدیم بولدوزرها دوباره به خاک فلسطین تعرض کرده، شش تن از دوستان ما سعی می‌‌کنند جلوی آنها را بگیرند. بنابر‌‌این تانک را به حال خود گذاشتیم و به دوستان پیوستیم. در این گیرودار، یک همکار آمریکایی به نام “ویل ” به کپه‌‌ای از سیم خاردار کوبیده شد. شانس آورد که بولدوزر ترمز کرد و به‎موقع عقب کشید. لباسش به سیم‌‌خاردار گیر کرده بود که به کمک ما خلاص شد. تانک به نزدیکی ما آمد. سربازی سرش را از برجک آن بیرون آورد؛ چشمانش ناگهان گرد شد؛ گویی انتظار نداشت “ویل ” را زنده ببیند.

از ساعت ۱۶ تا ۱۶:۴۵:

روی ساختمان‌‌های مخروبه رفتیم تا نگذاریم بولدوزرها به زمین‌‌های فلسطینی‌ها آسیب برسانند. رانندگان بولدوزر‌‌ها فحش می‌‌دادند، می‌‌خندیدند و شکلک درمی‌آوردند.

از ساعت ۱۶:۴۵ تا ۱۷:

یکی از اهالی رفح، پزشکی بود که راشل و سایر دوستان ما اغلب در خانه او اقامت می‌‌کردند. بولدوزری به سمت خانه او آمد. راشل سر راه نشسته بود. از روی بلندی به خوبی می‌‌توانستیم اطرف‌مان را ببینیم.
راشل کت نارنجی براقی به تن داشت و در فاصله حدود ۱۵ متری بولدوزر روی زمین نشسته بود. در این هنگام، مثل بقیه بچه‌ها که توانسته بودند بولدوزرها را به عقب‎نشینی وادار کنند، شروع به جنب و جوش و فریاد کرد. بولدوزر همچنان جلو می‌‌آمد و در نزدیکی راشل خاک را زیر و رو می‌‌کرد. تلی از خاک که با بیل بولدوزر کنده شده بود شکل گرفت. اگر همان‎جا ترمز کرده بود شاید در نهایت پاهایش می‌‌شکست. اما بولدوزر با پیش‎روی خود، راشل را به زیر کشید.
به طرف بولدوزر دویدیم. داد و فریاد راه انداختیم. یکی از دوستان با بلندگو فریاد می‌‌کشید اما راننده همچنان بی‌اعتنا به داد و فریاد ما، به پیش راند و راشل را کاملاً زیر گرفت. سپس بدون آنکه بیل را بلند کند، دنده عقب گرفت و همین‌‌طور که به خط مرزی بازمی‌‌گشت راشل را روی زمین خرد و خمیر کرد. چند نفر به طرف راشل دویدند و بی‌‌درنگ کمک‌‌های اولیه را شروع کردند.

* سربازان اسرائیلی تنها نظاره گر جان دادن راشل بودند

بولدوزری که در فاصله ۳۰ متری ما کار می‌‌کرد، دست از کار کشید و به سمت مرز عقب نشست و در نزدیکی بولدوزر قاتل توقف کرد. یک تانک به ما نزدیک شد تا اوضاع را بررسی کند. نعره‌‌زنان گفتیم بولدوزر از روی دوستم عبور کرده و در حال جان دادن است. اما دریغ از کلامی که از دهان سربازان بیرون بیاید! نه کمک کردند و نه سوالی پرسیدند. با بی‌سیم پیام‌‌هایی رد و بدل کردند و بدون عقب‌‌نشینی میان دو بولدوزر توقف کردند.

یکی از دوستانم به سوی خانه دکتر دوید تا او را برای کمک بر بالین راشل بیاورد و آمبولانس خبر کند. ما با تلفن‌های همراه خود نمی‌‌توانستیم شماره اورژانس را بگیریم. به سربازان اطلاع دادیم آمبولانس فلسطینی در راه است تا به سویش تیر‌‌اندازی نکنند.

* ساعت ۱۷ تا ۱۷:۳۰:

آمبولانس رسید. امدادگران با به خطر انداختن جانشان از آمبولانس بیرون آمدند و برای انتقال راشل دوان‌دوان به نوار مرزی رفتند. ما نیز همچون سپر انسانی نگذاشتیم تیراندازان تانک به امدادگران آسیب برسانند؛ قبلا بارها مرتکب این عمل شده بودند. از بولدوزر‌‌ها عکس گرفتیم، اما تصویر برداری از راننده به خاطر شیشه‌‌های دودی اتاقک بولدوزر ممکن نشد. راشل را به آمبولانس رساندند. چشمانش باز بود و هنوز نفس می‌‌کشید. اما آثار درد شدید از سیمایش پیدا بود. چهار نفر از دوستان، راشل را تا بیمارستان “النجار ” همراهی کردند.

* ساعت ۱۷:۲۰:

جسد راشل را که رویش ملافه سفیدی بود از اورژانس خارج کردند، محمد، از دوستان ما و عضو قابل اعتماد جنبش، در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده، بغض راه گلویش را بسته بود، گفت: “تمام کرد! ”

نمی توانستم مرگ سریع راشل را باور کنم. حیرت‌‌زده و مبهوت به دیوار تکیه دادم و ناگهان مانند دیگران بغضم ترکید و شروع به گریه کردم. محمد به یکی از شبکه‌‌های تلویزیونی بین‌‌المللی این حادثه دلخراش را خبر داده بود.

من و راشل در یک کالج تحصیل می‌‌کردیم. اما آشنایی ما دورادور بود. روزی که به من یک نامه الکترونیک ارسال کرد و گفت که قصد دارد یکسره به رفح بیاید. بسیار خوشحال شدم. ملحق شدن عضوی جدید برای مدتی طولانی به ما به‌‌خصوص شخصیتی متعهد و ایثارگر چون راشل، تصادفی هیجان‌‌انگیز و غیرقابل تصور بود.

راشل به نیت اقامت دو یا چند ماهه به رفح آمد. اما انگیزه و رویای بزرگتری در سر می‌پروراند: خواهرخواندگی رفح با المپیا در آمریکا! هفت هفته اقامت او در رفح تأثیر شگرفی بر مردم این دیار برجای گذاشت. عده زیادی برای نمایش عمق اندوه خود در تشییع جنازه‌‌اش شرکت کردند. کودکان رفح از او خاطرات خوشی به یاد دارند. تنقلات به آنان می‌‌داد و گاهی نیز همبازی‌‌شان می‌شد.

* بچه‌های فلسطینی راشل را از خود می‌دانستند

فلسطینیان می‌‌گفتند: “تو خارجی بودی، اما حالا از مایی “. راشل حدود یک ماه پیش از شهادتش در تظاهرات عمومی کودکان فلسطینی در استان رفح ضد ادامه تجاوزات وحشیانه صهیونیست‌ها بر ضد ملت بی دفاع فلسطین شرکت کرد و در این تظاهرات پرچم امریکا و رژیم صهیونیستی را به آتش کشید. وی همچین بوش رئیس جمهور امریکا را یکی از جنایتکاران جنگی قلمداد کرد و خواستار تحویل وی به دادگاه بین المللی جنایتکاران جنگی شد. کودکان مظلوم فلسطین را دوست داشت.
در آن تظاهرات راشل گفت: به خاطر این در فعالیت‌های کودکان شرکت می‌کنم که آنان در شرایط بسیار سختی زیر باران گلوله‌ها و بمب‌ها زندگی می‌کنند. منازل اطرافشان ویران می‌شود و آب آلوده می‌نوشند. و من هر کاری که از دستم برآید برای این کودکان مظلوم انجام خواهم داد.

*راننده بلدوزر: من فقط دستور فرمانده‌ام را اجرا کردم

جلسه دوم دادگاه بررسی پرونده قتل راشل کوری دختر ۲۳ ساله آمریکایی روز پنج شنبه ۲۹ مهر سال جاری در دادگاه منطقه‌ای شهر حیفا در سرزمین‌های اشغالی برگزار شد.

راننده بولدوزری که راشل کوری را به قتل رسانده بود به صورت ناشناس در دادگاه حاضر شد و با نام مستعار وای.اف مورد خطاب قرار گرفت.

راننده بولدوزر در دادگاه مدعی شد که راشل را اولین بار زمانی که او را از زیر بولدوزر بیرون می‌آوردند دیده است و قبل از آن متوجه حضور او نشده است.

وی همچنین در پاسخ به سوال “ابوحسین ” وکیل خانواده راشل کوری مبنی بر اینکه چرا زمانی که متوجه حضور عده‌ای که تلاش می‌کردند مانع فعالیت شما برای تخریب خانه فلسطینی‌ها شوند به کار خود ادامه دادی گفت: من فقط یک سربازم و دستورات فرمانده‌ام را اجرا می‌کردم. من به فرمانده‌ام وضعیت را گزارش دادم و او دستور داد که کار را متوقف نکنید.

*حضور قاتل راشل کوری در دادگاه با روخوانی متن عبری از پیش‌ تنظیم‌شده

راننده بولدوزری که راشل کوری را به قتل رسانده بود برای شهادت در دادگاه حاضر شده بود که با وجود تصاویر و مدارک موجود که نشان می‌دهد راشل در دید کامل راننده بولدوزر بوده است و جلیقه شبرنگ به تن داشته و با بلندگوی دستی سعی بر منصرف کردن راننده بولدوزر داشته اظهار داشت که راشل را برای اولین بار زمانی که او را از زیر بولدوزر بیرون می‌کشیدند، دیده است.

راننده بولدوزر که حتی نام وی هم فاش نشد و به صورت “وای-اف ” خطاب می‌شد در حالی شهادت می داد که از پشت پرده و از روی یک متن عبری که چند ماه پیش نسخه‌ای از آن را به دادگاه ارائه کرده بود جملات را به صورت بریده بریده می‌خواند.
این دادگاه به‎درخواست و پیگیری خانواده راشل کوری طی ۵ سال گذشته صورت گرفت.

یک منبع آگاه که خواست نامش فاش نشود به روزنامه “جروزالم پست ” گفت که بسیار سخت است باور کنیم که راننده بولدوزر راست می‌گوید، زیرا که راشل و دوستانش ۳ ساعت بود که در آن منطقه در حال تظاهرات و اعتراض به تخریب خانه فلسطینی ها بودند. راشل تنها دختر بین این گروه بود که قد بلندی داشت و او یکی از سه نفری بود که جلیقه شب‎نمای نارنجی به تن داشت و یک بلندگوی دستی به دست داشت.

وکیل خانواده راشل کوری راننده بولدوزر را متهم کرد که اظهاراتش اشتباه است. برای مثال راننده بولدوزر حرفهایی زده است که با تصاویری که روز حادثه گرفته شده است کاملاً متناقض است. ضمن اینکه راننده بولدوزر اعلام کرد که بدن راشل بین تپه و بولدوزر بوده در حالی که دولت اعلام کرده است که پشت تپه بوده برای همین راشل دیده نشده است.

زمانی که “ابوحسین “، وکیل خانواده راشل از راننده بولدوزر سؤال کرد: “چرا با وجود جلوگیری گروهی که در اعتراض به تخریب خانه فلسطینی‌ها آنجا بودند به کار خود ادامه دادید؟ ” او جواب داد: “من فقط یک سرباز هستم و دستورهای فرمانده‎ام را اجرا می کنم. من به فرمانده‎ام گفتم که آنها سعی می کنند مانع تخریب خانه فلسطینی ها شوند و فرمانده جواب داد به کارتان ادامه دهید. این تصمیم من نبود این تصمیم افسر مافوق من بود “.

بعد از دادگاه ابوحسین به خبرنگاران گفت: راننده بسیاری از حرفهایی را که قبلاً اعلام کرده بود امروز رد کرد. هرچه در ماجرا دقیقتر می‌شویم و حرف های بیشتری را می‌شنویم معلوم می‌شود که عده‌ای سعی می‌کنند این ماجرا را سرهم‌بندی کنند.
اسرائیل در دفاع از خود اعلام کرده است که عملیاتی که راشل کوری طی آن کشته شد باید به عنوان یک اقدام جنگی در نظر گرفته شود. اقدامی که در منطقه ای در نزدیکی منطقه جنگی صورت گرفته است. همچنین اعلام شده است که راشل کوری مسئول مرگ خودش است زیرا که با بی‌ملاحظه‌گی و بی‌اهمیتی، خود باعث مرگش شده است.

*مادر راشل‌: به ما وعده برگزاری دادگاهی عادلانه توسط شارون را داده بودند

بعد از گذشت چند ماه از برگزاری دادگاه‌های ویژه کشته شدن راشل کوری مادر راشل در مصاحبه با یک شبکه رادیویی از روند پیگیری پرونده کشته شدن دخترش خبر داد و گفت: بعد از دوسال انتظار برای پیگیری دولت آمریکا و برگزاری دادگاهی عادلانه، به این نتیجه رسیدیم که باید خودمان این پرونده را دنبال کنیم.

“سیندی کوری ” مادر راشل کوری، در مصاحبه با یک شبکه رادیویی اینترنتی در خصوص علت عدم پیگیری پرونده راشل کوری توسط دولت آمریکا گفت: «بعد از اینکه راشل کشته شد ما به دنبال این بودیم که یکی به ما توضیح بدهد که چه اتفاقی افتاده است. این بود که به صورت دیپلماتیک این مسئله را دنبال کردیم و با وزارت امور خارجه آمریکا در ارتباط بودیم.»

وی افزود: « “جورج بوش ” رئیس‌جمهور آمریکا هم از طریق وزارت خارجه در جریان این اتفاق قرار گرفته بود و پس از آن “آریل شارون ” نخست‌وزیر اسبق اسرائیل و بوش وعده دادند که دادگاهی شفاف و عادلانه‌ را برای مشخص شدن علت مرگ راشل آغاز کنند. این توافقات در تاریخ ۱۷ مارس ۲۰۰۳ یعنی یک روز پس از مرگ راشل صورت گرفته بود و ما بسیار امیدوار شدیم که دولت آمریکا پیگیر ماجرا است.»

سیندی کوری در ادامه تصریح کرد: «البته امیدواری ما کاملا بی‌مورد بود و این پیگیری هیچگاه صورت نگرفت و ما بعد از مدتی به تلاش‌های خود از طریق وزارت دادگستری ادامه دادیم که در نهایت قانونی نیز با هدف پیگیری مستقل مرگ راشل توسط آمریکا در مجلس نمایندگان به تصویب رسید، اما پس از گذشت دو سال از ماجرا، متوجه شدیم که هیچ اقدامی صورت نگرفته است و اگر خواستار نتیجه هستیم، باید خودمان پیگیری کنیم.»

مادر راشل کوری در پایان تأکید کرد: «طی این دو سال ما با وزارت خارجه آمریکا در تماس بودیم ولی اقدام قابل‌توجهی صورت نمی‌گرفت و وقتی با یکی از مقامات وزارت‌خارجه آمریکا صحبت می‌کردیم به ما می‌‌گفت که اگر راشل دختر من بود شخصا علیه دولت اسرائیل شکایت می‌کردم.»

*راه راشل کوری ادامه دارد

مادر راشل کوری دختر آمریکایی به دست نیروهای ارتش اسرائیل کشته شد از اقدام شرکت ایرلندی برای تحریم کالاهای اسراییلی تشکر کرد و گفت این شرکت اعلام کرده است که اقدام آنها الهام گرفته از حرکت راشل کوری بوده است.

سیندی کوری مادر راشل کوری در نامه‌ای از اقدام شرکت ایرلندی برای تحریم کالاهای اسرائیلی تشکر کرد.

سیدنی کوری در نامه خود آورده بود: امروز خبردار شدیم که جلسه ویژه‌ای توسط اعضای شرکت صنایع غذایی دوبلین در ایرلند صورت گرفته است که تصمیم به تحریم کالاهای صهیونیستی گرفته است.

در ادامه این نامه آمده بود: یکی از مقامات این شرکت در نامه‌ای این اقدام خود را الهام گرفته از حرکت راشل کوری اعلام کرده است. در بنیاد راشل کوری ما می دانیم که زنده نگه داشتن روح و پیام راشل تاثیر گذار خواهد بود. ما در این بنیاد به راه راشل کوری ادامه خواهیم داد تا بتوانیم به بازگشت صلح و آزادی را به مردم فلسطین کمک کنیم.

ما امیدواریم که در سال جدید شاهد پایان اشغالگری اسراییل و تغییر سیاست‌های دولت آمریکا به گونه‌ای که در راستای ارزش ها و منافع مردم آمریکا باشد باشیم. ما در سال ۲۰۱۱ به فعالیت خود برای پیگیری وضعیت دوستان خود در غزه و مشکلاتی که جان آنها را تهدید می کند ادامه خواهیم داد. ما همچین به سفر به اسراییل برای پیگیری پرونده قتل راشل کوری ادامه خواهیم داد.

شرکت صنایع غذایی دوبلین در جلسه هیت مدیره خود قانون خرید یا استفاده از کالاهای اسرائیلی را تصویب کرد. در رای گیری که در این جلسه صورت گرفت قانون تحریم کالاهای اسراییلی با ۵۰ رای موافق در مقابل ۶ رای مخالف ای به تصویب رسید.

از سوی سخنگوی این شرکت در بیانیه ای اعلام شد که این اقدام در اعتراض به کشتار مردم فلسطین و انکار آن توسط سازمان های بین المللی صورت گرفته است.

• تا هئیت رئیسه ابلاغ نکند به حکم قضایی درباره پرونده پالیزدار اعتراض نخواهم کرد
• تنها راه مقابله با افزون طلبی صهیونیست ها،مبارزه بی امان علیه نژاد پرستان است
• محکومیت جاعل احکام در پرونده اعضای دفتر آیت الله ارومیان
• نوزدهمین فرزند یک زن آمریکایی در راه است
• ‌ پرونده شهلا جاهد برای استیذان به دفتر هاشمی شاهرودی رفت