در خاطرات مرضیه دباغ آمده است: مأموران به بهانه جلوگیری از خودکشی و حلق‌آویز شدن،‌ چادر از سر من و دخترم گرفتند. صبح هر دوی ما را برای بازجویی و شکنجه بردند و چون پتو به سر داشتیم، خنده‌های تمسخرآمیز و متلک‌ها شروع شد، «حجاب پتویی!» «مادر پتویی!، دختر پتویی!…» و یکی گفت «کجاست آن خمینی که بیاید و شما را با پتوی روی سرتان نجات دهد».

به گزارش خبرنگار ایثار و شهادت باشگاه خبری فارس «توانا»، مرضیه حدیدچی (دباغ) متولد ۱۳۱۸، از جمله زنان مبارز انقلاب اسلامى‏ است که فعالیت‌ها و حرکت‌هاى سیاسى خود را از سال ۴۶ آغاز کرد؛ وی در طول مبارزات خود، توسط ساواک دستگیر شد و به همراه دخترش در زندان‌های مخوف رژیم پهلوی شکنجه‌های سختی را تحمل کرد.

این مبارز انقلاب اسلامی پس از آزادی از زندان به خارج از ایران رفته و در پاریس نیز به عنوان محافظ،‌ حضرت امام خمینی (ره) را همراهی می‌کند. مسئولیت‌هایی چون فرماندهى سپاه همدان، ۳ دوره نمایندگی مجلس شورای اسلامی و قائم مقامی جمعیت زنان جمهوری اسلامی ایران علاوه بر مبارزات ایثارگرانه و شجاعانه در برگ‌های ذرین دفتر زندگی این بانوی مجاهد به چشم می‌خورد. در سی‌و سومین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران، بخشی از خاطرات این بانوی مبارز انقلابی را که به نقل از خودش در کتاب خاطراتش نقل شده مرور می‌کنیم.

سال ۱۳۵۲ حدود ۲ ماه از شکسته شدن محاصره خانه می‌گذشت، اما من هیچ‌گاه از اندیشه لو رفتن و دستگیری فارغ نمی‌شدم. همسرم در این ایام چون در بازار مشکلاتی برایش پیش آمده بود به توصیه دیگر دوستانش در شرکت ملی ساختمان به عنوان حسابدار مشغول به کار شد و بیشتر ایام دور از خانه و در شهرستان به سر می‌برد. او شبی پس از سه ماه دوری برای دیدن خانواده‌اش آمده بود، من نیز تازه از سفر همدان برگشته بودم. چند روزی بود که به خاطر تولد بچه یکی از اقوام که خود در زندان بود به آنجا رفته بودم.

شبی که افراد خانواده دور هم جمع شده از احوال هم سخن می‌گفتیم ناگهان در خانه به صدا درآمد. دختر بزرگم رفت و در را باز کرد و آمد و گفت «مامان! پرویزخان آمده!» دریافتم که برای دستگیری‌ام آمده‌اند. شوهرم را به پشت‌بام فرستادم و گفتم «با تو کاری ندارند، به دنبال من آمده‌اند، شما بالای سر بچه‌ها بمانید!» پرویز و سایر مأموران از من خواستند که بدون سر و صدا همراه‌شان بروم. بچه‌ها دورم جمع شده بودند و گریه و زاری راه انداختند و داد می‌زدند «مامان ما را کجا می‌برید! مامان ما را نبرید!..».

ساواکی‌ها می خواستند به هر نحوی که شده آنها را ساکت کنند، می‌گفتند «با مادرتان کاری نداریم، پاسخ چند سؤال را که داد برمی‌گردانیمش، شما تا شامتان را بخورید، او برمی‌گردد!» به محض خروج از خانه در کوچه به فرزند یکی از اقوام داماد بزرگم برخوردم و گفتم «برو به فلانی (که از مرتبطین گروه بود) بگو که مرا بردند. مراقب خانه ما باشد»،‌ مأموری متوجه این گفت‌وگوی کوتاه شد جلو آمد و سرزنشم کرد که «چرا حرف زدی؟» گفتم «او سلام کرد و من جوابش را دادم حرفی با او نزدم» ماشین‌شان را نشان داد و گفت «زیادی حرف نزن، برو سوار شو!»

مأموری جلوتر از من در صندلی عقب ماشین نشسته بود، دیدم اگر سوار ماشین شوم آن دیگری هم طرف دیگرم خواهد نشست و من میان آن دو قرار می‌گیرم. گفتم «من بین دو نامحرم نمی‌نشینم، به جلو می‌روم شما سه نفر عقب صندلی بنشینید» با اسلحه تهدیدم کردند «برو بالا! مسخره بازی در نیاور… دو تا نامحرم!» گفتم «بکشیدم ولی من بین دو نفر مرد نامحرم نمی‌نشینم» هر چه می‌گذشت زمان به نفع‌شان نبود، بالاخره همان‌طور که من می‌خواستم شد.

به نزدیکی‌های توپخانه (میدان امام خمینی) که رسیدیم، عینک دودی کاملاً ماتی به من دادند، گفتم «من عینکی نیستم» گفتند «عجب دیوانه‌ای است این…!» خلاصه عینک را به چشمم زدم و حرف‌های بی‌ربطی می‌زدم، تا خودم را بی‌خبر نشان دهم و گفتم «آقا هر چه زودتر سؤال‌های مرا بپرسید، باید زود برگردم، بچه‌هایم هنوز شام نخورده‌اند، صبح زود باید برای رفتن به مدرسه بلندشان کنم».

به کمیته مشترک رسیدیم، در کمیته فهمیدم ساواک اطلاعات زیادی از من در دست دارد، این که من با این تعداد بچه و مشکلات زیاد زندگی و با وجود زن بودنم دارای ارتباطات و فعالیت‌های سیاسی گسترده بودم، حساسیت‌شان را بیشتر برمی‌انگیخت.

شکنجه‌ها با سیلی و توهین و به تدریج با شلاق و باتوم و فحاشی جان‌فرسا شروع شد. چند بار دست و پایم را به صندلی بستند و مهار کردند و کلاهی آهنی یا مسی بر سرم گذاشته و بعد جریان الکتریسیته با ولتاژهای متفاوت به بدنم وارد می‌کردند که موجب رعشه و تکان‌های تند پیکرم می‌شد. شلاق و باتوم، کار متداول و هر روز بود که گاهی به شکل عادی و گاهی حرفه‌ای صورت می‌گرفت. در مواقع حرفه‌ای آنقدر شلاق بر کف پاهایم می‌زدند که از هوش می‌رفتم. بعد با پاشیدن آب هوشیارم کرده مجبور می‌کردند تا راه بروم که پاهایم ورم نکند. دردی که بر وجودم در اثر این کار مستولی می‌شد، طاقت‌فرسا و جانکاه بود.

یک بار وقتی در اثر درد ضربات شلاق بیهوش شدم و دوباره چشم باز کردم، خودم را در داخل اتاقی که در آن یک میز و صندلی بود، دیدم. پشتم به شدت درد می‌کرد و زخم‌هایم می‌سوخت. از وحشت و ترس خود را به دیوار چسباندم تا اگر دوباره برای شکنجه آمدند، پشتم از ضربات شلاق درامان بماند؛ از شدت خستگی چشم‌هایم را نمی‌توانستم باز کنم، صدای پایی شنیدم. چشم‌هایم را نیمه باز نگه داشتم، دیدم مأموری وارد شد ـ خدا عذابش را زیاد کند ـ چشم‌هایم را کاملاً بستم و به خدا توکل کردم.

مدتی ایستاد و رفت، طولی نکشید که دوباره بازگشت و باتومی در دست داشت؛ جلو آمد و مرا کتک زد؛ وحشی و نامتعادل به نظر می‌آمد،‌ هر چه می‌پرسید اظهار بی‌اطلاعی می‌کردم. اثر باتوم برقی بر روی نقاط حساس بدن از جمله گوش، لب و دهان به قدری دردناک بود که کاملاً بی‌حس و بی‌نفس می‌شدم.

یک مرتبه، مرا بر روی تختی خواباندند و دست‌ها و پاهایم را از طرفین بستند، وقتی شکنجه‌گر وارد اتاق شد، سیگار روشنی بر لب داشت، بلافاصله آن را روی دستم خاموش کرد و همراه با ضجه و ناله من به مسخره گفت «آخ! سیگارم خامومش شد!» و دوباره سیگار دیگری روشن کرد، این بار آن را بر روی جاهای حساس بدنم خاموش کرد که از تمام سلول‌هایم درد برخواست.

حدود ۱۶ روز از بدترین و وحشتناک‌ترین شکنجه‌ها را تحمل کردم، ولی هنوز چیزی یا مطلب درخور و با اهمیتی به ماموران نگفته بودم؛ و این امر سخت بر مأموران و بازجوها گران آمد. از این رو دست به کاری کثیف و غیرانسانی و خباثت‌آمیز زدند؛ دختر دومم را که به تازگی به عقد جوانی درآمده بود دستگیر و به کمیته نزد من آوردند. آنها فکر می‌کردند با چنین اقدامی و ایجاد فشار روحی و روانی، مقاومت مرا در هم شکسته و مرا به حرف درمی‌آورند زهی خیال باطل!

رضوانه محصل مدرسه رفاه بود و به همراه سایر دانش‌آموزان مدرسه به کارهای هنری و جمعی می‌پرداخت. او سرودها و اشعاری را که از رادیو عراق پخش می‌شد با دوستانش جمع‌آوری کرده و در دفترچه‌اش نوشته بود. این دفترچه پس از دستگیری من و هنگام تفتیش و بازرسی خانه، به دست مأموران افتاده بود و این بهانه‌ای برای دستگیریش شده بود.

شب اول، آن محیط برای رضوانه خیلی وحشتناک و خوف‌آور بود، دایم به خود می‌لرزید و دستش را به دستان من می‌فشرد. البته من نیز دست کمی از او نداشتم، ولی بایستی برای حفظ روحیه دخترم خودم را استوار و مسلط نشان می‌دادم تا او بتواند در برابر شکنجه‌هایی که در روزهای بعد پیش رویش بود دوام بیاورد و خود را نبازد.

مأموران به بهانه جلوگیری از خودکشی و حلق‌آویز شدن،‌ چادر از سرمان گرفتند. برایم خیلی روشن بود که انگیزه و هدف واقعی آنها از این کار، دریدن حجاب ـ نماد زن مومن و مسلمان ـ و شکستن روحیه ما بود، از این‌رو ما نیز از پتوهای سربازی که در اختیارمان بود برای پوشش و به جای چادر استفاده می‌کردیم. عمل ما در آن تابستان گرم برای ماموران خیلی تعجب‌آور بود، آنها به استهزا و مسخره ما را «مادر پتویی! دختر پتویی!» صدا می‌کردند.

جلادان کمیته در ادامه کارهای کثیف‌شان، چند موش در سلول رها کردند که دخترم می‌ترسید و وحشت می‌کرد و خودش را به من می‌چسباند و می‌گریست. تا صبح موش‌ها در وسط سلول جولان می‌دادند و از در و دیوار بالا و پایین می‌رفتند.

در آن شرایط و اوضاع، بایستی به دخترم دلداری می‌دادم ولی به دلیل ترس از میکروفن‌های کار گذاشته شده و شنیدن حرف‌هایمان، پتو را به سر می‌کشیدیم و به بهانه خوابیدن، در همان وضعیت خیلی آهسته و آرام برایش صحبت می‌کردم تا بداند اوضاع از چه قرار است.

آن شب دهشتناک به سختی گذشت. صبح هر دوی ما را برای بازجویی و شکنجه بردند چون پتو به سر داشتیم، خنده‌های تمسخرآمیز و متلک‌ها شروع شد، «حجاب پتویی!» «مادر پتویی!، دختر پتویی!… پتو پتویی!» و … یکی گفت «کجاست آن خمینی که بیاید و شما را با پتوی روی سرتان نجات دهد و…» خلاصه ما را حسابی دست انداخته و مسخره می‌کردند.

وقتی از کارها و وحشی‌بازی‌هایشان نتیجه نگرفتند، ما را از هم جدا کردند. لحظاتی بعد صدای جیغ و فریادهای دلخراش رضوانه همه جا را فراگرفت. به خود می‌لرزیدم، بغضم ترکید و گریستم، به خدا پناه بردم و از درگاهش برای رضوانه، تحمل در برابر این همه شدت و سبعیت التماس کردم. با وجود این همه شکنجه، رضوانه چیزی نداشت که بگوید. برای من هم همه چیز پایان یافته بود و از خدا شهادت را طلب می‌کردم.

رفته رفته زخم‌ها و جراحت‌های من عفونت کرد و بوی مشمئز کننده آن تمام سلول را فراگرفت، به طوری که ماموران تحمل ایستادن در آن سلول را نداشتند. ماموران که از مقاومت ما عصبانی بودند، شبی آمدند و با درنده خویی رضوانه را با خود بردند و فریادها و استغاثه‌های من راه به جایی نبرد. دیگر تاب و توانی برایم نمانده بود.

نگران و مشوش ثانیه‌ها را سپری می‌کردم. برایم زمان چه سخت و سنگین در گذر بود. بی‌قرار و بی‌تاب در آن سلول یک‌ونیم‌متری این طرف و آن طرف می‌شدم و هرازگاهی از سوراخ کوچک [دریچه] روی در، راهرو را نگاه می‌کردم. کسی متوجه رفت و آمدها نبود؛ چه کسی را بردند؟! چه کسی را آوردند؟! هیچ برای ما مشخص نبود. برای هیچ‌کس، هیچ‌کس! چون مارگزیده‌ای به خود می‌پیچیدم.

صدای جیغ‌ها و ناله‌های جگرسوز رضوانه قطع نمی‌شد. سکوت شب هم فریادها را به جایی نمی‌رساند. ناگهان همه صداها قطع شد… خدایا چه شد؟!‌ هراس وجودم را گرفت. دلهره، راه نفس کشیدنم را بند آورد! تپش قلبم به شماره افتاد! خدایا چه شد؟! چه بر سر رضوانه آوردند؟!

ساعت ۴ صبح که چون مرغی پرکنده هنوز خود را به در و دیوار سلول می‌زدم. … صدای زنجیر در را شنیدم… به طرف سلول خیز برداشتم. وای خدایا این رضوانه است که تکه پاره با بدنی مجروح، خونین،‌ دو مامور او را کشان کشان بر روی زمین می‌آورند. آن قطعه گوشت که به سوی زمین‌ها رها شده رضوانه! جگر پاره من است.

هر آنچه که در توان داشتم، به در کوفتم و فریاد کشیدم، آن چنان که کنگره آسمان به لرزه درآمد، هر چه که به دستم می‌رسید دندان می‌کشیدم، آنقدر جیغ زدم که بعید می‌دانم در آن بازداشتگاه جهنمی کسی صدایم را نشنیده و همچنان در خواب باشد. وقتی دیدم سطل‌های آبی که بر روی او می‌پاشند، او را به هوش نمی‌آورد و بیدارش نمی‌کند؛ دیگر دیوانه شدم، سر و تن و مشت و لگد بر هر چیز و همه جا می‌کوفتم، فکر می‌کنم زبانم بریده بود که خون از دهانم می‌آمد؛ دیگر نای فریاد و تحرک نداشتم، بهت‌زده به جسم بی‌جان دخترم از آن سوراخ در می‌نگریستم… ولی هنوز از قلبم شرحه شرحه خون می‌جوشید.

ساعت ۷ صبح آمدند و پیکر بی‌جانش را داخل پتویی گذاشتند و بردند. تصور اینکه رضوانه جان از کالبد تهی کرده و مرده باشد، منفجرم می‌کرد، چنان که اگر کوه در برابرم بود متلاشی می‌شد، به هر چیز چنگ می‌زدم و سهمگین به در می‌کوفتم و فریاد می‌زدم: «مرا هم ببرید! می‌خواهم پیش بچه‌ام بروم! او را چه کردید؟ قاتل‌ها!‌ جنایتکارها و…» در همین حیص و بیص صوت زیبای تلاوت قرآن میخکوبم کرد: «واستعینوا بالصبر والصلوة و انها لکبیره الّا علی‌الخاشعین». آب سردی بر این تنوره گُر گرفته ریخته شد، صوت قرآن چنان زیبا خوانده می‌شد که گویی خدا خود سخن می‌گفت و خطابم قرار می‌داد و مرا به صبر و نماز فرامی‌خواند.

بر زمین نشستم و تازه به خود آمدم و دریافتم که از دیشب تاکنون چه اتفاقی روی داده است. صدا، صدای آیت‌الله ربانی شیرازی بود که خیلی سوزناک دلداریم می‌داد.

• چند خاطره کوتاه و خواندنی از حضرت امام(ره)
• بحران سقوط اخلاقی آمریکا به روایت آمار
• نیازمند برنامه‌هایی برای حمایت از زنان خیابانی بعد از آزادی از زندان هستیم

عشرت شایق امروز در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در تبریز اظهار کرد: نظام مقدس جمهوری اسلامی بر مبناى آموزه‌های دینی شکل گرفته و به همین دلیل از حمایت میلیونى ملت ایران برخوردار بوده و طبیعی است که در چنین نظامی، میزان پایبندی افراد به مبانی دینی و ارزش‌های اسلامی و انقلابی مهم‌ترین ملاک انتخاب برای مسئولیت‌ها بوده و هر کس که در این راه سستی و سهل انگاری کند و یا جرأت و جسارت اعلام مواضع شفاف سیاسی و اعتقادی خود را نداشته و با فتنه‌گران و منحرفان و مفسدان اقتصادی مماشات کند شایستگی حضور در مسئولیت‌های کلان اجرایی و قانونگذاری را نخواهد داشت.

یک اصولگرا باید جرات مرزبندی با فتنه‌گران و منحرفان را داشته باشد

وی افزود: فردی که می‌خواهد به‌عنوان یک اصولگرا در نظام مردم سالاری دینی مسئولیت‌های خطیری را بر عهده گیرد باید جرأت مرزبندی با فتنه‌گران و منحرفان و مفسدان اقتصادی را داشته باشد تا بتواند منشا تحولات مثبت در جامعه بوده و صادقانه خدمت کند و گرنه دچار روزمر‌گی شده و در نهایت با واسطه یا بی‌واسطه در جریانات سیاسی منحرف و یا کانون‌های شوم قدرت و ثروت هضم خواهد شد.

شایق گفت: داشتن عزم و اراده براى رفع مشکلات مردم و جامعه در جای خود چیز با ارزشى است اما برای تاثیرگذاری کافی نیست چون تحولات اساسی و ریشه‌ای مانند مبارزه با فتنه‌گران و منحرفان و باندهای مفسد اقتصادی، اقدام عملی می‌خواهد و این اقدامات قطعا هزینه‌های سنگینی دارد که افراد داوطلب مبارزه با این گروه‌ها باید آمادگی پرداخت آن را از نظر روحی و روانی داشته باشند و تاریخ انقلاب اسلامی نشان داده است که این توانمندی تنها در اشخاصی وجود دارد که صلاحیت لازم را از طریق اعتقادت دینی و عمل به تکلیف به دست آورده باشند.

مسئولان سیاسی با توطئه‌گران و مفسدان اقتصادی مرزبندی شفافی داشته باشند

نماینده دوره هفتم مجلس گفت: در شرایطی که بصیرت و آگاهی مردم در کنار هدایت و هوشیاری مقام معظم رهبری و ایستادگی دلسوزان نظام، رسوایی سران فتنه و خنثی‌سازی دسیسه‌های جریان انحرافی را به دنبال داشته است دلیلی ندارد که نخبگان و مسئولان سیاسی به ویژه نمایندگان مجلس شورای اسلامی و مدیران ارشد نظام مرزبندی شفافی با فتنه‌گران و توطئه‌گران و یا مفسدان اقتصادی نداشته باشند و یا از اعلام آن ابا کنند.

وی تاکید کرد: انقلاب اسلامی برای تداوم مسیر با صلابت خود همواره نیازمند مسئولانی با بصیرت و ایثارگر است و جلوه ملموس این بصیرت و آگاهی در شرایط کنونی تمسک به ولایت فقیه و ارزش‌های اعتقادی و انقلابی است که منجر به فاصله گرفتن از فتنه و انحرافات سیاسی و اقتصادی می‌شود.

• برائت جویی از فتنه گران و در خواست اشد مجازت برای آنها،راهکار اصلاح اصلاحات است
• تداوم نشست های مشترک اصولگرایان پروژه وحدت ستیزی فتنه گران را خنثی می کند
• اصلی ترین ویژگی داشتن بصیرت، دشمن‌‌‌‌‌شناسی و وقت‌‌‌‌‌شناسی است

- میزان ولایتمداری و التزام به ولی‌فقیه افراد در عمل سنجیده می شود.
- مجلس هشتم نیز مدعی ولایتمداری بود ولی متاسفانه طرح نظارت بر نمایندگان تاکنون تصویب و اجرایی نشده است.
- شیعه یعنی در مدار ولایت عمل و حرکت کردن و نیازی نیست که فرمایشات رهبری را بازتعریف کرده و آن بخشی‌هایی که با منافع افراد هماهنگ نیست، طرز دیگری تفسیر شود.
- افراد وابسته به کانون‌های قدرت و ثروت طی تاریخ تشیع ضربات سهمگین بر پیکره اسلام وارد کرده‌اند بگونه‌ای که چندین سال امیرالمومنین علی‌(ع) را خانه‌نشین کرد.
- خطر وابستگی نمایندگان ملت به کانون‌های قدرت و ثروت باید همیشه جدی گرفته شود چرا که همین امر سبب تضعیف ولایت فقیه و نظام جمهوری اسلامی می‌شود.
- عاشورا نتیجه  تجمیع و اوج جنایت افرادی بود که قدرت‌طلب و ثروت‌طلب بودند.
- مردم‌سالاری دینی در واقع دموکراسی حقیقی در چهارچوب ارزش‌های اسلامی است.
- مردم‌سالاری دینی در انتخابات دهم ریاست جمهوری تبدیل به فرهنگی جهانی می‌شد ولی متاسفانه فتنه گران اوج خیانتشان را در آن مقطع نشان دادند.
- اخلاق انتخاباتی و رعایت آن فقط مختص کاندیداها نبود و مجریان برگزار کنند نیز باید آنرا مراعات کنند.
- اگر فردی ایمان به ارکان نظام جمهوری اسلامی داشته باشد بطور یقین در رقابت‌ها و انتخابات اخلاق اسلامی را مراعات می‌کند.
- تهدید، تخریب، ارعاب و بداخلاقی از جمله مصادیقی است که نباید در انتخابات جمهوری اسلامی دیده شود.
- اخلاق انتخاباتی در حقیقت پیاده کردن چهارچوب اخلاق قرآنی و رفتار پیامبر اکرم(ص) در انتخابات است.
- مجریان باید با رعایت اخلاق انتخاباتی از هیچکدام از کاندیدها حمایت نکنند.

• عدم همراهی با باندهای قدرت و ثروت هزینه‌هایی دارد که بنده حاضر به پرداخت آن هستم
• صفایی: احمدی نژاد مبارزه با مافیای قدرت و ثروت را تا ریشه‌کنی ادامه دهد
• افراد دخیل در فتنه ۸۸ و جریانات انحرافی که اصول و ارزش های نظام را زیر پا گذاشته اند مورد اقبال مردم قرار نخواهند

شبستان،شب گذشته در ابتدای برنامه سینمایی هفت،نماهنگی از تاریخچه برگزاری جشنواره های سینمایی در ایران را نمایش داد.
 

در این نماهنگ بخشهایی از نشستهای مطبوعاتی جشنواره سپاس به نمایش در آمد که نکته جالب توجه آن نشان دادن بخشی از مصاحبه مطبوعاتی محمد علی فردین بود.در این نماهنگ همچنین بخشی از سخنرانی تاریخی امام خمینی(ره) بنیانگذار جمهوری اسلامی را که در بهشت زهرا ایراد فرمودند و درباره سینما سخن گفتند به نمایش در آمد.

بنابر این گزارش، «مسعود فراستی» منتقد دائمی برنامه هفت در بخشی از این برنامه درخصوص فیلم سینمایی «جدایی نادر از سیمین» و دریافت جایزه‌های اخیر او اظهار نظر کرد.

وی گفت: با اینکه برای اصغر فرهادی خوشحالم ولی برای سینمای ایران خوشحال نیستم چون به نظر من جشنواره‌های هنری و سینمایی در خارج از کشور و به طور خاص اسکار، جشنواره‌ سینمایی نیستند. تفاوت «اسکار» با جشنواره‌های مثل «برلین» و «کن» در این است که بیشتر نگاه به صنعت سینما دارد، البته در بخش داخلی ولی در بخش خارجی اهدای جوایز کاملا به شکل سیاسی صورت می‌گیرد.

 این منتقد در ادامه افزود: نباید در مورد فیلم «جدایی نادر از سیمین» این توهم را داشته باشیم که آن‌ها با اهدای این جایزه از ما قدردانی هنری کرده‌اند. من معتقدم بر‌خلاف مسابقات علمی و ورزشی، جوایز سینمایی در یکی دو دهه اخیر با خط‌دهی سیاسی برگزار می‌شود.

 وی گفت:در بعضی از سایتهای خارجی ادعا شده که «جدایی نادر از سیمین» بدون دریافت مجوز از سوی دولت ایران ساخته شده است.البته این یک دروغ محض است ولی همین تصور برای تجلیل از این فیلم نشان می‌دهد این جایزه سیاسی است.

 فراستی با اشاره به این موضوع که فیلم سینمایی «جدایی نادر از سیمین» را فیلم خوبی نمی‌داند،گفت: این فیلم در راستای تفکر تحریم ایران است و تصویر چرکی و سیاهی که از ما ارائه می‌دهد، دقیقا تصویر مطلوب و مورد نظر آن‌هاست.

• بازیگر زن ایرانی در فیلم کارگردان معروف هالیوودی
• اقدام وقیحانه هنرپیشه فیلم اصغر فرهادی
• آقای فرهادی! ‘گلدن‌گلوب’ را که از قاتلان پدر’علیرضا’ گرفتی نوش‌جان!

 

• نامه خانواده شهید مصطفی احمدی روشن به رهبر معظم انقلاب
• دیدار رهبر معظم انقلاب با خانواده‌های شهیدان رضایی و احمدی روشن / گزارش تصویری
• آرزوی رهبر انقلاب برای قدم زدن در راسته کتاب‌فروش‌ها

به مناسبت سالروز شهادت حضرت امام رضا علیه‌السلام، خبرنگار آیین و اندیشه خبرگزاری فارس، گفت‌وگویی با حجت‌الاسلام والمسلمین «سید محمدرضا شریعتمدار» پژوهشگر علوم دینی و معاون آموزش دانشگاه باقرالعلوم علیه‌السلام انجام داده که مشروح آن تقدیم مخاطبان گرامی می‌شود. 

* سه جریان فکری زمان امام رضا علیه‌السلام

حجت‌الاسلام شریعتمدار در ابتدای این گفت‌وگو با توجه به این سوال که به چه علت به امام رضا علیه‌السلام، عالم آل محمد (صلی الله علیه و آله) گفته می‌شود و چرا نام آن حضرت در تاریخ آن زمان درخشید و فرزندان ایشان را به نام «ابن‌رضا» صدا می‌زدند، اظهار داشت: در آن دوره، جریان‌های فکری مختلفی بوده که اگر تقسیم بندی کنیم از سه جریان فکری تغذیه می‌کرد:
۱٫ افکار عرب جاهلی که در کنار افکار مسلمانان به حیات خود ادامه داد.
۲٫ اندیشه‌هایی که در اثر اسلام به وجود آمد، یعنی فرهنگ اسلامی که پیامبر صلی الله علیه و آله و ائمه معصومین علیهم‌السلام در جامعه به دنبال آن بودند.
۳٫ جریان فکری دیگر که در اثر فتوحات و گسترش اسلام وارد شد.
حجت‌الاسلام شریعتمدار گفت: پس ما اینجا سه منبع فکری را می‌توانیم تفکیک کنیم؛ یکی افکار دوره جاهلیت، دوم: افکار اسلامی و سوم: افکاری که از بیگانگان وارد جهان اسلام شد و این مسئله در همه جا و در هر زمانی می‌تواند باشد و در این زمان نیز هست.
این دکترای علوم دینی افزود: امام رضا علیه‌السلام در دوره‌ای زندگی می‌کرد که با آمدن مأمون، جوّی در فضای جهان اسلام به وجود آمده بود که جریانهای فکری مختلف با همدیگر نزاع می‌کردند و مناظراتی در آن دوره بین اینها اتفاق می‌افتاد.
وی گفت: مامون خود را یک آزاد اندیش معرفی می‌کرد و ترتیبی داده بود که این مناظرات رخ دهد و اندیشه صحیح در میان این افکار مشخص شود.
شریعتمدار در ادامه درباره مامون گفت: بعضی‌ها می‌گویند مامون یک معتزلی مسلک است و بعضی دیگر او را شیعه می‌دانند به خاطر این که عقل گرایی توسط مامون در جامعه اسلامی رواج پیدا کرد. یعنی افکار عقل‌گرایی در این زمان برخلاف گذشته به اوج خود رسید. دارالترجمه‌ها در آن زمان تشکیل شد. اندیشمندان خارجی فرصت پیدا کردند که با مسلمانان وارد بحث شوند. یعنی یک حمایتی از این مناظرات شد.
وی افزود: البته بعضی‌ها گفته‌اند یکی از دلایلی که مامون از این مسائل حمایت می‌کرد این بود که روی افکار ائمه و افکار صحیح، سرپوش گذاشته شود و این افکار در مقابل اندیشه صحیح یک مقاومتی داشته باشد.
وی گفت: به هر حال در آن دوره گروههای مختلف فکری آزادانه با همدیگر به بحث می‌نشستند و حتی در کاخ مامون این مجالس تشکیل می‌شد و بعد از اینکه امام رضا علیه‌السلام ولایتعهدی را مجبور شدند بپذیرند، در حضور آن حضرت، این مناظرات تشکیل می‌شد و امام رضا علیه‌السلام از این فرصت نهایت بهره برداری را کردند. 

* نحوه برخورد امام رضا با مخالفان 

حجت‌الاسلام شریعتمدار گفت: با اینکه امام رضا علیه‌السلام ولیعهد بودند و می‌توانستند با مخالفین برخورد سختی داشته باشند ولی این کار را نکردند و اتفاقاً آن حضرت، با دیگران با قول لیّن و زبان جذاب که حتی مخالف هم جذب می‌شد صحبت می‌کردند و برای مخالف، احترام قائل می‌شدند و به صحبت‌های آنها گوش می‌دادند و بعد از اتمام صحبت آنها در مقام پاسخگویی بر می‌آمدند و جوابی می‌دادند که مخالف هم جذب می‌شد و به همین خاطر، آن حضرت را عالم آل محمد صلی الله علیه و آله خوانده‌اند. 
این استاد حوزه و دانشگاه افزود: در این مجالس، ملحدین هم شرکت می‌کردند یعنی کسانی که خدا را اصلاً قبول نداشتند و با حضرت وارد بحث می‌شدند. این مناظرات به صورت مکتوب موجود است و تحت عنوان الاحتجاجات به چاپ رسیده است.
این مدرس دانشگاه گفت: این آزاد اندیشی در اسلام سابقه داشته و ما متاسفانه از این مسئله غافل شده‌ایم و می‌خواهیم از غرب تقلید کنیم. این بحث‌ها، آزاد اندیشی‌ها و مناظرات در دولت‌های شیعی مثل دوره آل بویه نیز بوده است. 

* علت آزاد اندیشی در شیعه

وی تاکید کرد: در اندیشه شیعه، این نوع آزاد اندیشی وجود دارد و علت اینکه این‌گونه مناظرات در دولت‌های شیعی وجود داشته این است که شیعه برای عقل گرایی و استدلال محوری، ارزش خاصی قائل است.
وی گفت: دولتهای غیر شیعی مثل بنی‌امیه، بنی‌مروان، دهن مخالفین را می‌بستند و اجازه اظهار نظر نمی‌دادند، وهابیت امروز نیز همین افکار را دارد و متاسفانه این مسائل از سقیفه آغاز شد. 
حجت‌الاسلام شریعتمدار ادامه داد: محققین عرب از شیعه و سنی گفته‌اند که صحبت‌هایی که در سقیفه شد، صحبت یک مسلمان نیست. در سقیفه بیان شد که خلیفه باید از ما و قبیله ما باشد.
وی گفت: در سقیفه افکار عرب جاهلی در میان مسلمانها بود و اوج احیای این افکار را در حکومتهای بنی‌امیه و به خصوص حکومت یزید می‌بینیم که صریحاً می‌گوید نه وحی آمده و نه پیامبری آمده و می‌گوید اجداد من کجایند؟! گفتند که ما انتقام آنها را از بدر و احد گرفتیم و فکر می‌کردند که جنگ قبیله‌ای بین دو گروه بوده که الان قبیله خودشان در عاشورا پیروز شده است. این افکار، تفکرات عرب جاهلی است که در زمان ائمه بعد نیز بوده و در زمان امام رضا علیه‌السلام نیز خیلی رواج داشت.
حجت‌الاسلام شریعتمدار گفت: در آیات قرآن کریم این افکار نهی شده است و گفته شده باید ببینی خودت چه هستی و چه همتی داری. اینکه اجداد من چه کسانی‌اند؟ از چه نژادی هستند؟ در بین مسلمانان نباید مطرح شود.
وی گفت: متاسفانه الان نیز برخی این نوع تفکرات را ترویج می‌دهند؛ ایرانی‌گری و ملی‌گرایی و عربی‌گری و… افکار یک مسلمان نیست. 
حجت‌الاسلام شریعتمدار افزود: ائمه اطهار علیهم‌السلام در مقابل بنی‌امیه و این نوع افکار ‌ایستادند و افکار عقلی را مطرح ‌کردند.
شریعتمدار درباره یکی دیگر از مکاتب عقل‌گرا گفت: یکی دیگر از افکاری که عقل‌گرا است معتزله است. آنها نیز در مقابل افکار جاهلیت ایستادند. این افکار معتزلی تحت تاثیر افکاری بود که از خارج، وارد جهان اسلام شده بود که یکی از افکاری که گفتیم در زمان امام رضا علیه‌السلام رواج داشت همین افکاری بود که به خاطر گسترش حکومت اسلام و فتوحات از دیگر ملتها وارد جهان اسلام شد.
وی گفت: تفکر معتزله به خاطر افراطی که در عقل گرایی داشتند و تندروی‌هایی که داشتند آرام آرام از بین رفت و آثاری از آن نماند ولی نقطه اوج معتزله در زمان امام رضا علیه‌السلام بود.
وی افزود: در زمان امام رضا علیه‌السلام معتزله، مبلغینی داشتند و آنها را به نقاط مختلف اعزام می‌کردند.
حجت‌الاسلام شریعتمدار درباره تفکر معتزله در زمان حاضر گفت: در زمان معاصر نیز معتزله افراطی در برخی از کشورهای اسلامی و مصر دوباره زنده شده و طرفدارانی دارد که به آن نو معتزله می‌گویند و در کشور ما نیز بعضی روشنفکران افراطی که قرآن را کلام خدا نمی‌دانند از همین نوع معتزله مصری خط گرفتند. 

* بیداری اسلامی، نتیجه عقل گرایی

حجت‌الاسلام شریعتمدار در بخش دیگری از گفت‌وگوی خود با فارس اظهار داشت: همیشه در مقابل حکومت‌هایی که خود را به خدا نسبت می‌دهند و می‌گویند خواست خداست که ما حکومت می‌کنیم، عقل گراها مقاومت می‌کنند و این بیداری اسلامی نیز حاصل همین عقل گرایی است که مردم دارند و عقلانیت آنها باعث شده که زیر بار حکومت‌های ظالم خود نروند.
وی گفت: حضرت‌ امام رضا علیه‌السلام با یهودی‌ها، مسیحی‌ها و زردتشتی‌ها مناظراتی داشتند که با دلیل‌های حضرت که از کتابهای خودشان بیان می‌کردند آنها را قانع می‌کردند لذا همه گروه‌ها در سراسر ممالک آن حضرت را می‌شناختند و به علم بی‌انتهای آن حضرت پی‌برده بودند.
وی گفت: همه اینها عواملی بود که علم امام رضا علیه‌السلام، جلوه و ظهور کند و عالم آل محمد صلی الله علیه و آله لقب بگیرد و وقتی که حضرت به شهادت رسیدند عالم انسانیت داغدار شد و چون همه فرق و مکاتب، ایشان را می‌شناختند فرزندان آن حضرت را «ابن رضا» نامیدند. 

* نقش امام رضا در تشیع ایرانیان

این مدرس حوزه و دانشگاه گفت: امام رضا علیه‌السلام و دیگر فرزندان و نوادگان امام کاظم علیه‌السلام نقش بسزایی در گرایش ایرانیان به اسلام و تشیع داشتند و همانطور که شهادت امام حسین علیه‌السلام باعث شد که حق از باطل روشن شود و قیام‌هایی علیه بنی‌امیه به وجود آید، علم امام رضا علیه‌السلام و روشنگری‌های امام رضا علیه‌السلام نیز باعث شد فکر صحیح از فکر ناصحیح تشخیص داده شود.
وی تاکید کرد: ما ایرانی‌ها مدیون امام رضا علیه‌السلام و دیگر فرزندان امام کاظم علیه‌السلام هستیم زیرا در شیعه شدن ما نقش بسزایی را ایفا کردند. به تعبیر دیگر با توجه به رواج افکار مختلف در آن زمان و تشنگی مردم به معارف حقه، نقش علمی امام رضا علیه‌السلام در مجامع علمی باعث شد که اسلام صحیح از ناصحیح شناخته شود.
حجت‌الاسلام و المسلمین شریعتمدار درباره علت آمدن امام رضا علیه‌السلام به ایران گفت: ایرانیها به شدت علاقه به اهل‌بیت علیهم‌السلام داشتند و همین محبت، باعث شده بود که بنی عباس در مقابل بنی امیه پیروز شوند و حالا مامون برای اینکه مشروعیت به حکومت خود بدهد و به تعبیر دیگر ظاهر وجیهی به حکومت خود بدهد، امام رضا علیه‌السلام را وادار به کوچ به سمت ایران کرد و ولایتعهدی را تحمیل کرد.
وی افزود: از سوی دیگر چون افکار جاهلی اعراب باعث شده بود نوعی زورگویی نسبت به ایرانیان داشته باشند و تنها کسانی که با این افکار مبارزه می‌کردند اهلبیت علیهم‌السلام بودند لذا ایرانیان حق طلب، حقیقت را در اهل‌بیت علیهم السلام دیدند و خواستار حضور ائمه بودند.
معاون آموزش دانشگاه باقرالعلوم علیه‌السلام در پایان گفت: در نهایت، امام مظلوم با اینکه در ظاهر ولیعهد بود با انگور، مسموم شد و به شهادت رسید و بعد از شهادت، به اذن خداوند، حضرت جواد الائمه با قدرت الهی به طوس ‌آمدند و ایشان را غسل و دفن کردند.

• گزیده ای از سخنان عالم ربان حضرت آیه الله بهاء الدینی
• تابلو عصر عاشورا به تنهایی یک عالم حرف برای گفتن دارد
• بوسه ای که واکسینه می کند تاثیر محبت در تربیت از منظر امام علی (ع)

به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری فارس، یکی از دانشجویان دانشگاه قم با انتشار نامه‌ای نسبت به حواشی این روزهای جوایز فیلم ‘جدایی نادر از سیمین’ واکنش نشان داد که متن کامل آن به شرح زیر است:

آقای فرهادی سلام!
در این شلوغی که همه برای تبریک گفتن به شما از همدیگر سبقت می‌گرند، از عباس کیارستمی خودمان که او هم در گرفتن جایزه‌های بین‌المللی دستی بر آتش دارد و مسعودکیمیایی و رضا میرکریمی، آقا مجید مجیدی عزیز و رسول صدر عاملی گرانقدر و احمدرضا درویش دوست داشتنی و رضا کیانیان(سلحشور تنهائی‌های من) و بهرام رادان و خانم میلانی همچنین بازیگر محبوبم حمید فرخ نژاد و حبیب رضایی گرفته تا همین جناب خزاعی خودمان و جواد خان شمقدری و عادل فردوسی پور و به صورت محرمانه هم کمال خان تبریزی و البته مهم‌تر از همه که با صدای یواش‌تر می گویم، سرکار خانم ویکتوریا نولاند  سخنگوی وزارت خارجه آمریکا! به تو تبریک می‌گویند، چرا من یک دانشجوی قمی، در این بین سهمی نداشته باشم و به شما که البته مرا نمی‌شناسید تبریک نگویم؟! پس همین جا به شما اصغر سینمای ایران که با به احتزاز در آوردن تصویردودی کشورم توانستی جایزه‌های مللی و بین‌المللی را درو کنی تبریک می‌گویم و امیدوارم توفیقات روز افزونت را شاهد باشیم.

آقای فرهادی!
نامه‌های زیادی در این چند روز برایتان نوشته‌اند! خیلی‌هاشان تبریک بوده! خیلی‌هاشان هم گله گذاری! بعضی‌هاشان نامه را در روزنامه چاپ کردند بعضی‌ها هم ترسیدند مخفیانه و محرمانه به تو تبریک گفتند! اما چند خطی هم من برایت نامه می‌نویسم چند خط نامه غیر سیاسی!

همه کسانی که در این یک سال به نحوی فیلم تو را دیدند و نقد کردند چه مثبت و چه منفی! به نحوی با نگاه سیاسی به قضیه نگاه کردند! البته خودت هم خوب می‌دانی که اگر اسکاری گرفتی آن هم سیاسی بوده نه هنری! و گرنه چه لزومی داشت سرکار خانم نولاند تبریک بگوید موفقیتت را! بگذریم از آفرین گفتن رضا ربع پهلوی که قرار من با تو در این نامه چیز دیگریست!

می‌خواهم چند خطی فرهنگ غیر سیاسی برایت مشق کنم! اصغر جان! اگرچه از مضمون و محتوای فیلمت به واقع راضی نبودم و آن چیزی که عینک دودی تو برایم روایت کرد را قبول نداشتم، ولی هیچگاه نگاهم هم به فیلم تو سیاسی نبود! چرا که همین فیلم تو مگر نبود با وساطت همین دوستانت در معاونت سینمایی مجوز ساخت گرفت؟ پس فیلمت را فیلم همین نظام می‌دانستم که در همین جا هم جایزه گرفته بود!

وقتی فیلم جایزه گرفتنت را در برلین به یکی از همین دوستانی که تاثیر بسیار زیادی در رفع مانع از ساخت فیلم تو داشت نشان دادم خیلی جا خورد! فکر نمی‌کرد تو باشی که اینچنین دوان دوان به سمت گلدن گلوب میروی و دستت را به سوی مدل ایتالیایی دراز می‌کنی و می‌فشردی دستش را! اصلا بی‌خیال! شاید افتخاری باشد برای تو که با جولی عکس گرفتی و از مدونا جایزه! قرارمان این بود که چند خطی فرهنگ غیر سیاسی مشق کنیم!

اما هرچه بالا و پائین میزنم یک چیز را به واقع نمی‌فهمم! اصغر آقا! به نظر شما کودک چهار ساله از سیاسی بازی‌های ما چیزی می‌فهمد؟ کودک چهار ساله انتهای چیزی که می‌فهمد لذت داشتن یک اسباب بازی زیبا به همراه کمی از لذت دیدن کارتون پلنگ صورتی و بی‌نهایتتر از آن، داشتن محبت پدرش را! سیاست یک کودک چهارساله در چارچوب لوس کردن خودش برای پدر رقم می‌خورد تا مگر پدر، فرزندش را از روی زمین بردارد و روی شانه‌هایش بنشاند و بر دست و پای کوچکش بوسه زند! این اتفاق را حتما خودت نیز در زندگی تجربه کرده‌ای! پس کودک چهارساله هم سیاست دارد. سیاستی برای کسب سیمرغ بلورین محبت پدرش! پس سیاسی بازی امثال تو و آدم‌های دور و اطرافمان زمین تا آسمان باسیاست کودک چهارساله فرق می‌کند که از قضا کودک چهار ساله نامه ما، در همین ایامی که جنابعالی در سفرهای کسب جایزه هستید پدرش را به صورت بسیار نامردانه‌ای ترور کردند!
 
مدعیان اصلی این ترور، به پاس ارمغانی که تو برایشان فرستادی اکنون برایت فرش قرمز پهن کرده‌اند و ‘حیوانات طلائی و نقره‌ای’ ارزانی‌ات داشته‌اند و برایت تابعیت خودشان را هدیه می‌دهند و تو نیز به شکرانه این همه ایران دوستیشان با کمال افتخار به گرمی دستان سردشان را می‌گیری و برای اعتلا و افتخار سینمای ایران عکس به یادگار می‌گیری! کسانی که به تو نخل و خرس و احتمالاً مجسمه زرین می‌دهند قاتلان پدر کودک چهار ساله بی‌خبر از شهادت پدر هستند! این صحبت من به هیچ‌وجه قصد کمرنگ کردن اعتبار هدایای تو را ندارد و اصلا گوارایت باشد این جایزه‌ها!

اصغر خان! لال شوند کسانی که نمی تواند تحمل کنند سخنت را که گفته‌ای ما ایرانی‌ها صلح طلبیم! اما به نظرت این کودک ۴ ساله جنگ‌طلب است؟ به نظرت کودک چهارساله نامه ما اگر بفهد که در کنار صلح طلبیت نامی از پدرش نبرده‌ای در مورد تو چه فکری خواهد کرد؟ یا اگر بداند کسانی که به تو جایزه داده‌اند از خبر کشته شدن پدرش شادمانند و جشن گرفته‌اند، چه فکری می‌کند؟ اگر کودک چهارساله قصه ما بفهمد که برای جعفر پناهی سینه چاک می‌کنی و دوست داری دختر عریانِ این روزهای یوتیوب و فیگارو به ایران باز گردد و اگر می‌توانست این بار به جای درباره الی ات، درباره گُلی ات را بازی کند، در حالی صدای انفجار خودروی پدرش در سوت و کف گلدن کلوب تو گم شده، تو را چگونه در ذهنش ترسیم خواهد کرد؟ اصغر خان یادم هست ترمه و سیمین را به خاطر دروغ از ایران بردی؛ حیف نیست که کودک چهارساله به خاطر نفرت تو را به ایران راه ندهد؟ جناب فرهادی! می‌دانم که می‌دانی و حتی کودک چهارساله هم می‌داند که برای زنده نگه داشتن نام پدرش نه نیازی به نادرت هست و نه نیازی به  سیمینت و نه حتی به ترمه! این شمائید که برای جلب لطف و محبت کودک چهارساله به او نیازمندید! و اگر تو لذت دست دادن با جولی و جایزه گرفتن از مدونا را با نفرت کودک چهارساله عوض می‌کنی، پس شیر و خرس و سیمرغ و نخل و آدمک برا تو! لطف و محبت کودک چهارساله برای من!

پ.ن: این نامه سیاسی نبود!
محسن اقبال دوست

• اقدام وقیحانه هنرپیشه فیلم اصغر فرهادی
• بازیگر زن ایرانی در فیلم کارگردان معروف هالیوودی
• آقای کواکبیان فرار از مناظره چرا؟

عشرت شایق در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس در تبریز، مهم‌ترین ویژگی انقلاب اسلامی را شکل‌گیری آن بر پایه ارزش‌های دینى، اخلاقى و معنوى دانست و افزود: به اعتراف دوست و دشمن وجه فرهنگی این انقلاب به گونه‌ای غالب است که همگان انقلاب اسلامی را انقلابی ارزشی و فرهنگی نامیده‌اند.
وی با تاکید نقش محوری دین در آغاز و تداوم نهضت اسلامی ملت ایران گفت: انقلاب اسلامی از خانه‌ مذهب یعنى مساجد و مدرسه‌‌هاى دینى آغاز و در کوتاه‌ترین زمان تقریباً همه افراد و جریان‌های سیاسی را تحت‌الشعاع خود قرار داد و به فضل خدا این جهت‌گیرى مذهبى انقلاب اسلامی تاکنون حفظ شده است.
دبیر جامعه زینب(س) تبریز اظهار داشت: از نخستین روز آغاز انقلاب اسلامی به رهبری حضرت امام(ره) حرکت حول محور دین، خصوصیت اصلی انقلاب اسلامی بوده و این خصوصیت با گذشت زمان هیچ‌گاه تحلیل نرفته است و همین پایداری در اصول بوده که در هر کجاى دنیا قلبى براى دین اسلام مى‌تپد، نسبت به جمهورى اسلامى ایران نیز علاقه‌مند بوده و تحولات آن را زیر نظر دارد.
وی با اشاره به تلاش‌های صورت گرفته در عرصه فرهنگ گفت: جهت‌گیری فرهنگی کشور در حالت کلی به سمتی سوق داده شده که رنگ فرهنگ دینی بر تمام مؤلفه‌ها و عرصه‌های دیگر تاثیرگذار باشد و دلیل این امر، ماهیت انقلاب اسلامی و نظام برخواسته از آن است.
این پژوهشگر مسائل فرهنگی افزود: مؤلفه فرهنگی ـ اجتماعی ‌و ایدئولوژیک، بنیادی‌ترین مؤلفه قدرت در نظام برآمده از انقلاب ‌اسلامی یعنی جمهوری اسلامی ایران بوده و نقطه قوت آن محسوب می‌شود اما در کنار این نقاط قوت، باید به این واقعیت نیز اذعان شود که این تلاش‌ها متناسب با اهداف والای انقلاب اسلامی نبوده و به دلایل مختلف از جمله عدم توانمندی مدیران فرهنگی و جابه‌جایی‌های مکرر و عمدتاً ناشی از روابط سیاسی آنان، کمرنگ بودن بحث‌های کارشناسی و ضعیف بودن اتاق‌های فکر در عرصه فرهنگ، عدم اهتمام جدی به اجرای رهنمودهای بزرگان دینی، تاثیرپذیری حوزه فرهنگ از حوزه‌های دیگر، کارشکنی عوامل داخلی در کنار دسیسه‌های بیرونی و عواملی از این دست باعث شده تا تمهیدات به کار گرفته شده برای ممانعت‌ از بازنمایی ناهنجاری‌های فرهنگی، نتایج مورد نظر را به دنبال نداشته باشد.
وی با اشاره به اعتقادات مذهبی ملت ایران به ویژه مردم ولایت‌مدار آذربایجان گفت: اصول و باورهای دینی در جامعه اسلامی ما از ارزش‌های محوری بوده و آحاد جامعه متعهد به حفظ و دفاع از آن هستند اما عدم برنامه‌ریزی مناسب در این رابطه و توجه نکردن به همه ظرفیت‌ها و نیروهای اجتماعی موجود در حوزه‌های فرهنگی و اجتماعی کشور نه تنها جامعه را از این توانمندی‌ها محروم ساخته بلکه در برخی موارد موجب واکنش‌های منفی و داشتن احساس بیگانگی نسبت به اهداف فرهنگی و دینی نیز شده است.
شایق گفت: برای مقابله با این وضعیت لازم است بحث آسیب‌شناسی در امور فرهنگی به طور جدی از سوی متولیان مورد توجه قرار گیرد و راه‌حل‌های کارشناسان مومن و متعهد عرصه دین و فرهنگ با دقت در جامعه پیاده شود.

• حرکت فرهنگی بانوان مبارزه ای است در برابر ناتوی فرهنگی دشمنان
• ساماندهی نهادهای فرهنگی کشور اولویت اول بخش فرهنگ جهت رعایت حقوق فرهنگی مردم می باشد
• لیگ ۸۹ با برنامه ریزی برگزار می شود

عشرت شایق در گفت‌‌و‌گو با خبرنگار زنان فارس اظهار داشت: بررسی‌ها نشان می‌دهد که یکی از دلایل مهم مقابله استکبار با حجاب زنان مسلمان، تبلیغ فرهنگ اسلامی توسط حجاب است چرا که ظاهر یک زن مسلمان، بیانگر فرهنگ و اندیشه اوست و اگر حجاب ظاهری با عفت درونی و وقار نیز همراه باشد در این صورت بهترین و موثرترین وسیله برای انتقال فرهنگ اسلام به دیگران خواهد بود.

وی افزود: باید دقت داشت عفاف مهمتر از حجاب است چرا که امروزه دشمن تکنیک خود را عوض کرده و با جنگ نرم به سراغ جوانان ما آمده است و با سوء استفاده از ابزارهایی مانند ماهواره و اینترنت و شگردهای مختلف دیگر در حال شکستن حرمت‌ها و باورهای دینی و فرهنگی ملت ایران است.

این نماینده مجلس هفتم ادامه داد: در شرایط کنونی مقاومت زن مسلمان ایرانی که آزادگی خود را حفظ کرده و عزتمندی و غیرت یک زن مسلمان را به نمایش می‌گذارد ارزش فراوانی داشته و موجب نا‌امیدی دشمن می‌شود.

شایق بیان کرد: حجاب و عفاف در مهندسی فرهنگی جمهوری اسلامی،اندیشه‌های والای امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری و اصول قانون اساسی دارای جایگاه برجسته‌ای است و حفظ آن به عنوان یکی از ارکان مهم دینی و اجتماعی باید همواره مورد تاکید و مراقبت قرار بگیرد.

• دشمن در جنگ نرم معنویت و قلوب زنان را مورد حمله قرار داده است
• امروز زن مسلمان در میدان نابرابر جنگ نرم در حال مجاهده است
• رسانه ها و ترویج فرهنگ بدحجابی

عشرت شایق در گفت‌و‌گو با خبرنگار زنان فارس در‌خصوص فعالیت سایت‌ها و موسسات همسریابی اظهار داشت:‌ اکثر جوانان با مسئله انتخاب همسر به‌صورت هیجانی و احساسی رفتار می‌کنند و در برخی از سایت‌ها به بهانه همسر‌یابی مطالب و محتوای غیراخلاقی منتشر می‌شود.

وی افزود:‌ گفت‌و‌گوهای تصویری غیر ارزشی، انتشار عکس و محتوای غیر اخلاقی از جمله موارد و آسیب‌هایی است که توسط سایت‌های اینترنتی همسریابی به بهانه انتخاب شریک زندگی ایجاد می‌شود.

نماینده مجلس هفتم با بیان اینکه برخی از سایت‌های همسریابی اقدام به سوء استفاده از جوانان و به‌ویژه زنان می‌کنند، گفت: مسئله انتخاب همسر و تشکیل خانواده از اهمیت بالایی برخوردار است و نمی‌توان از طریق سایت یا موسسات همسریابی این تصمیم مهم را گرفت.

شایق ادامه داد: تعدادی از سایت‌های همسریابی از حمایت‌های مالی برخی افراد برخوردارند و در بررسی‌هایی که انجام دادیم متوجه ردی از گروه‌های منحرف و کاذب در تشکیل سایت‌ها و موسسات همسریابی شدیم.

وی با اشاره به اینکه این گروه‌های منحرف و غیراخلاقی به بهانه آسان‌سازی ازدواج و همسریابی محتوا و عکس‌های مستهجن را منتشر می‌کنند، عنوان کرد: این سایت‌ها موجب گسترش فساد و ادبیات مستهجن می‌شوند.

نماینده مجلس هفتم تصریح کرد: ازدواج و همسریابی از طریق سایت‌ها و موسسات مورد قبول خانواده‌های ارزشی ایران نیست، بسیاری از ارتباطات ناسالم توسط این سایت‌ها رخ داده و موجب انحراف جوانان شده است.

شایق بیان کرد: انتخاب همسر مانند انتخاب خانه یا ماشین نیست که برای آن بنگاه یا موسسه ایجاد کنیم در مسئله ازدواج و انتخاب همسر اگر دقت کافی صورت نگیرد آسیب‌های جبران‌ناپذیری را شاهد خواهیم بود.

وی گفت: هم‌اکنون مشکل جوانان انتخاب همسر نیست بلکه آنها دغدغه مهمتری به اسم اشتغال دارند که اگر این مشکل را حل کنیم بسیاری از جوانان راحت‌تر ازدواج خواهند کرد.

در برخی از مواقع باید آرزو کرد تا افرادی به تأسیس موسسات اشتغال برای ارائه مشاوره شغلی مناسب و منطقی به جوانان

وی افزود: هم‌اکنون به دلیل عدم آگاهی کافی و ارائه نکردن مشاوره‌های مناسب بسیاری از جوانان تصور می‌کنند پشت میز نشینی و مشاغل اداری کار محسوب می‌شوند در حالی‌که جامعه به مشاغل مختلف دیگر نیاز دارد اما جوانان استقبالی از آنها نمی‌کنند.

• اعتراض همسر شهید باکری به برخی مواضع
• انتخاب تعدادی معاون درسطح وزراتخانه ها برای زنان ناکافیست
• همسر شهید کاوه : بهترین انتخاب زندگی‌ام ازدواج با شهید کاوه بود